كوچه ما

كوچه ما زنبوريست

گوشش بدهكار قرن بيست و يك نيست

وقتي كه عروس نان را از كوچه ما مي بردند

بلواي شعرمن بود كه بوق بوق مي كرد

من از همه مي پرسيدم

اين عروس كه بود

كه دست تكان مي داد؟!

كوچه ما درخت ندارد

اگر دوستم داشته باشي

بهشت؛

چندتا خيابان

پايين تراز  كوچه ي ماست

                                                           رسول اميري- سال هشتاد و شش فورگ داراب

اندوه شعر

  اندوه شعر من

شايد

گناه بي تو بودنم را پاك كند

خودرا بدون تو در خواب مي بينم

تورا بدون خودم درآب

كسي اگر پيشاني ات را بوسيد

مرا احساس كن!

اندوه شعر من

به خاطر خيلي چيزهاست

                                                             رسول اميري-1387-داراب -فورگ

محاوره ي كوتاه


قربون شعراي بي وزن و قافيه ت بشم

تصدق بيت چشات كه رديفش آبه

گريه نكن!

مي خواي به خاطر تو دنيا رو به هم بريزم؟

بلند شو!

دم غروبي كه مردم دارن تند تند مي ميرن

بريم بيرون و لبه استكان هم رو ببوسيم!

                                                                     

                                                               

                                                                   رسول اميري.داراب .فورگ بهار هشتادو سه